Hoe gaan raadsleden om met agressie, bedreiging en geweld?

Geplaatst op woensdag 24 februari 2016

Agressie, bedreiging en geweld tegen politieke ambtsdragers lijkt in onze maatschappij wel haast de norm geworden. Maar het kan en mag niet zo zijn dat we dit acceptabel vinden. Wel is het belangrijk als raadslid om er rekening mee te houden dát het gebeurt, opdat je je er op kan voorbereiden.

Scheldpartijen, smaad en lastercampagnes, dreiging met geweld, doodsbedreigingen, brandstichting, vernieling van persoonlijke eigendommen en bedreiging van gezins- of familieleden. Maar liefst 26 procent van de raadsleden heeft ermee te maken gehad. In haar onderzoek toont het Periklesinstituut aan dat recente cijfers aanzienlijk hoger liggen dan de aantallen die uit eerdere onderzoeken naar bedreiging en agressie tegen raadsleden naar voren kwamen. 

 

De verantwoordelijkheid van raadsleden de laatste jaren zichtbaarder en groter geworden. De gemeenteraad is steeds meer verantwoordelijk geworden voor zaken die rechtstreeks ingrijpen in het leven van de inwoners, zoals de zorg en arbeidsdeelname. Dat kan er toe leiden dat burgers hun gemeentelijke vertegenwoordigers eerder aansprakelijk achten voor zaken die een direct effect hebben op hun dagelijks leven. 

 

Toch blijkt de aangiftebereidheid onder raadsleden klein. Slechts 1 op de 5 stapt naar de politie. Redenen hiervoor zijn dat men het vaak niet ernstig genoeg vindt, ‘het hoort er nou eenmaal bij’. ‘If you can’t stand the heat, stay out of the kitchen.’ Deze houding kenmerkt de opstelling van raadsleden. Ook geven verschillende raadsleden aan een drempel te ervaren bij de politie, die de aangifte niet altijd serieus neemt of de aangifte wil omzetten in een melding.

 

Wanneer raadsleden zich bedreigd voelen, weten ze vaak niet welke stappen ze kunnen ondernemen. 67 procent van hen zegt niet te weten of de gemeente daar een protocol voor heeft. Een op de tien weet zeker dat dat niet het geval is. En als er wel een protocol is, dan is dat in veel gevallen een enigszins aangepaste kopie van een modelprotocol dat als hamerstuk is vastgesteld en Rapport Periklesinstituut Enquête Aangiftebereidheid Raadsleden (gesleept)
eerder een papieren werkelijkheid weergeeft dan een daadwerkelijk stappenplan dat raadsleden in geval van bedreiging en intimidatie kunnen volgen.

 

Aan dit onderzoek van het Periklesinstituut deden 963 raadsleden mee. In het rapport wordt een zestal aanbevelingen gedaan waaronder meer aandacht en bekendheid voor de volksvertegenwoordigende rol van raadsleden bij politie, een versterkende rol voor de burgemeester en een advies voor het opzetten van een modelaanpak in plaats van een modelprotocol. Het onderzoek werd uitgevoerd samen met het Centrum voor Criminaliteitspreventie en Veiligheid (het CCV) en de Vertrouwenslijn.

 

Lees de hele rapportage hier.

Cookie instellingen

Periklesinstituut maakt gebruik van cookies en vergelijkbare technieken voor functionele en analytische doeleinden. Meer informatie over deze verwerking van (persoons)gegevens kunt u vinden in de privacyverklaring.

Privacybeleid | Sluiten
Instellingen