Week 39: Fijn! Gemeentepolitiek!

Geplaatst op vrijdag 30 september 2016
Terwijl de nationale politiek steeds meer op een carrousel der potsierlijken begint te lijken, moet de bestuurlijke rust maar uit de gemeenten komen. Het is wel eens anders geweest, maar de ‘eerste overheid’ lijkt zo langzaam maar zeker haar eigen draai te vinden. In dit weekoverzicht een paar mooie groeistuipen en kinderziektes.

Gevallen en weer opstaan

Afgelopen week viel het college van de gemeente Oudewater wel héél plotseling. Coaltiepartij De Onafhankelijken diende een motie van wantrouwen in waar – getuige de opsomming van onvrede –enig dossiervorming aan vooraf moet zijn gegaan. Negeren van raadsbesluiten, wankele begrotingen én een tegen de wil van de raad uitgevoerd onderzoek naar de kwaliteit gemeentelijke samenwerking. Hoe snel het college ook viel, binnen enkele uren werd het nieuwe coalitie-akkoord al gepresenteerd. Zelfs binnen een week was de eerste nieuwe wethouder van buiten al gevonden. Voormalig oppositiepartij VVD/D66 heeft uit buurgemeente Woerden voormalig wethouder Bob Duindam geworven. Duindam ként de gemeente wel, de door het college onderzochte samenwerking was met Woerden.

Raadslid in 140 karakters

Politiek bedrijven doe je ook op internet. Op snapchat, waar de raad van Almere tegenwoordig vragen van jongeren op beantwoordt. En op Twitter. De Utrecht Data School ontdekte dat maar liefst 62 procent van alle raadsleden een twitteraccount heeft, al is de meest actieve groep nog wel klein. Ook de inhoud werd onderzocht. De meeste tweets zijn positief van inhoud en noemen partij-nieuws. Een enkeling maakt een domme opmerking. Echte interactie, bijvoorbeeld om standpunten te peilen of informatie te verzamelen, daar gebruiken de volksvertegenwoordigers het medium nog niet echt voor. Opvallend is dat in het dun bevolkte Flevoland het percentage twitterende raadsleden het hoogst is.

Nu even niet

Komende maand geen raadsvergadering in Dronten. De agendacommissie kwam er achter dat er gewoonweg niet belangrijks te bespreken was. Het enige échte punt kan immers ook wachten tot volgende maand. Nu is het nooit zinnig om een vergadering uit te schrijven als er niets te beleven valt, maar dát er niets te beleven valt is wellicht ook aanleiding voor (zelf)onderzoek. Ook de voor de tweede keer herbenoemde burgemeester Aat de Jonge moet dus wachten voor felicitaties in een officiële raadsvergadering. Vuurwerk hoeft u dus even niet te verwachten in Dronten, want zelfs dát debat, heeft de raad maar uitgesteld.

Klein beginnen

Waar wel de ambitie van afspat, is natuurlijk het nieuwe college van Madurodam. Elk jaar benoemt de ministad tien leerlingen die de goede-doelentak van de organisatie mogen beheren. Sollicitatie vindt plaats via een betoog over de vraag ‘Wat zou ik nodig hebben om in de wereld van morgen het verschil te kunnen maken?’ Een fraai lesje kaderstellen is het gevolg, het pluche én de mogelijkheid om iets van je antwoord ook echt in werking te zetten de beloning.

Genoeg is genoeg

Tubbergen heeft er genoeg van. De raadsleden zijn het zat stelselmatig met onwaarheden en belediging te worden geconfronteerd. In een unaniem aangenomen motie spreekt de gemeenteraad zich uit tegen het moedwillige gekwets. Uit welke hoek de smaad precies komt, werd tijdens het raadsdebat niet helder. Wel trok de raad een duidelijke streep. Het affront gaat te ver en aangifte wegens laster wordt niet uitgesloten.

Geen plek voor raadsleden

Gek dat het nog kon. Bij de volgende gemeenteraadsverkiezingen zijn gemeenteraadsleden niet meer welkom als vrijwilliger in de stembureaus van Ermelo. Dat het best raar is dat je je stembriefje op moet halen bij een van de kandidaten, is nu ook in regels vastgelegd. Dat het wel gebeurt, is vooral pragmatisme. Net als het hele politieke bedrijf, kampt ook de bemensing van stemlokalen met gebrek aan aanbod. De gemeente lost het voorlopig op met ambtenaren, maar het is te hopen dat de Ermelose democratie op meer mensen kan rekenen. Dat gezegd hebbende: meldt u zich ook in uw gemeente? Dat zou fijn zijn.

Wat je zegt, ben je zelf

De gemeenteraadsleden van Eemnes zijn niet tevreden over de raadsvergadering. Het duurt te lang, zijn te vermoeiend en de diepgang die men nodig heeft ontbreekt te vaak. Zoals gebruikelijk, geven de raadsleden vooral het vergadermodel de schuld. Al enige tijd geleden besloten de leden de commissiebehandeling te vervangen door een gezamenlijke raadspleinsessie. Die sessies duren nu zó lang, dat de raadsvergadering erbij ondersneeuwt. Hoewel, zo moet de gedachte geweest zijn, de raadsvergadering zelf juist kort zou moeten zijn door meer stevige en politieke voorbehandeling in de commissie, lijkt dat echter niet te kunnen. Men gaat dus maar weer morrelen aan het systeem, terwijl het ook wel eens aan de vergaderdiscipline kunnen liggen? Just sayin’.

Regio geen prio

Griffiers zijn niet bezig met de regionale samenwerking en zouden dat wel moeten zijn. Dat zijn de twee belangrijkste verklaringen van een onderzoek van de universiteiten in Tilburg en Nijmegen. Hoewel herkenbaar, valt dat resultaat te amenderen. De griffiers kennen wel de behoefte, maar de mogelijkheden blijven uit. Wij kennen griffiers die dagelijks bellen met collega’s uit gemeenten met samenwerkingsverbanden — en graag meer zouden doen. Gebrek aan mogelijkheden en middelen, de soms wat onbeholpen houding van raden én de neiging van samenwerkingsverbanden om de kaarten tegen de borst te houden helpen de griffie niet om de boel wel open te gooien. Wordt vast vervolgd.

Opinie: Stem op Jan Splinter

In de landelijke politiek lijken zich steeds meer partijen te melden voor deelname aan de Tweede Kamerverkiezingen. Lijkt, want in de jaren hiervoor meldde zich wel vaker nieuwe partijen. Nieuw is dat volgens opiniepijlers en -makers, nieuwelingen als Roos, Baudet, Ancilia en Simons ook een kans maken. ‘Versplintering’ roept iemand, en ‘onbestuurbaarheid’, zonder het inzicht te tonen dat volksvertegenwoordigen iets anders is dan besturen. In de Volkskrant is deze analyse van Geerten Waling meer prangend. Hij schrijft dat de nu opkomende paddestoelpartijen gevolg zijn van een compleet nieuw politiek speelveld. Dat kan. Waar traditioneel ‘links-rechts’ vooral óf een sociale óf een economische context had, lijkt nu de rol van de overheid en de toegang tot opinievorming onderwerp van politiek debat te zijn. Naar dat debat kijken wij – uiteraard – uit, al belooft het voorlopig vooral getoonde pick-me-gedrag niet veel goeds. Want vele splinters, maken geen hout.

Cookie instellingen

Periklesinstituut maakt gebruik van cookies en vergelijkbare technieken voor functionele en analytische doeleinden. Meer informatie over deze verwerking van (persoons)gegevens kunt u vinden in de privacyverklaring.

Privacybeleid | Sluiten
Instellingen