Clichés en one-liners zijn maatschappelijk geaccepteerde instrumenten om ons te beschermen tegen de werkelijkheid

Geplaatst op donderdag 23 april 2015
Straks met de verkiezingen zijn ze er weer volop: slogans. Van posters en folders schreeuwen ze ons al toe. En niet alleen in verkiezingen. Oneliners, analogieën en andere stijlfiguren zijn een wezenlijk onderdeel van hoe politieke communicatie functioneert. Kiezers hebben het nodig dat een politieke boodschap ook in een paar woorden te verpakken is. Oneliners hebben precies die functie: het inkrimpen van de werkelijkheid tot een knipklare brok.   Het risico van het gebruik van slogan’s is dat bij het inkrimpen van je verhaal er welbewust veel detail en nuance gaat verloren. Zie het als het comprimeren van een audiobestand naar een mp3’tje  of een foto in een jpeg. Makkelijker in het transport, maar minder gedetailleerd.   Maar dan moet je wel de juiste compressie-techniek gebruiken. Je verkiezingsslogan moet ook weer kunnen worden uitgepakt. Zelfs zonder dat je dat niet zelf doet. Ook de toehoorder moet in staat moet kunnen zijn om de weggelaten nuance, context of uitvoerbaarheid er weer aan toe te voegen. Dat een toehoorder daar dan een beetje een eigen draai aan geeft, is niet eens erg. Sterker, wanneer die kiezer zijn eigen voorbeelden en ervaringen gebruikt, voelt hij zich nog meer betrokken bij je beleidsvoorstel, dan je met de on-ingepakte verhalen ooit zou kunnen bereiken.

Cookie instellingen

Periklesinstituut maakt gebruik van cookies en vergelijkbare technieken voor functionele en analytische doeleinden. Meer informatie over deze verwerking van (persoons)gegevens kunt u vinden in de privacyverklaring.

Privacybeleid | Sluiten
Instellingen