Doe; of doe niet. Er is geen ‘probeer’

Geplaatst op dinsdag 17 november 2015
Er is jullie al die tijd een onvolledig paradigma voorgehouden. Niet alléén kunst baart oefening. Commentaar van anderen en zelfreflectie zijn noodzakelijk om beter te worden. Zeker voor complexe en ons ongewoon zijnde vaardigheden die horen bij het spreken in het openbaar. Mensen die alleen maar oefenen, zijn eigenlijk aan het ‘intrainen’; net zo lang herhalen tot je het trucje in de puntjes beheerst en het op de automatische piloot kunt.   Die sprekers komen nooit geloofwaardig over. Ze lezen hun verhaal op, zonder sprankeling of enthousiasme. Daarbij, je zult niet de eerste zijn die volledig gerepeteerd voor een groot publiek gaat staan, en dan ineens stil valt. Ineens blijkt vijfhonderd man publiek een andere impact op je te maken dan de trainingszaal.   Oefenen an sich is niet genoeg. Het komt pas tot z’n recht wanneer het een onderdeel uit maakt van ‘begrijpen’. Ja, het is zinvol om in een gecontroleerde omgeving met collega’s of een trainer je betoog te repeteren, maar de reflectie op je oefening is zeker zo waardevol. Immers, wanneer je je betoog houdt, gaat het er niet om of je de juiste woorden hebt uitgesproken. Het gaat er om of het werkt.

Cookie instellingen

Periklesinstituut maakt gebruik van cookies en vergelijkbare technieken voor functionele en analytische doeleinden. Meer informatie over deze verwerking van (persoons)gegevens kunt u vinden in de privacyverklaring.

Privacybeleid | Sluiten
Instellingen