Een leider is niet degene die consensus zoekt, maar consensus schept

Geplaatst op dinsdag 31 maart 2015
Er gaat een groot misverstand over de democratie. En dat is dat concessies doen het maximale is wat je met het debat kunt bereiken. Heel veel debatten en onderhandelingen over moties of amendementen lijken zich te houden aan dat principe: jij doe water bij de wijn — dan doe ik het ook. Toch zit er vaak meer in. Al vraagt een ander gesprek dan een oppervlakkige bespreking van wensenlijstjes.   Er bestaat een mooie oefening die laat zien dat wensen elkaar niet uit hoeven te sluiten. Dit ‘sinaasappel-experiment’ is inmiddels zó beroemd, dat het nauwelijks nog te gebruiken is. De oefening start met een onderhandeling om een lading sinaasappels. De clou is dat het ene team uitsluitend is geïnteresseerd in de schil – en het andere alleen om het sap te doen is. Twee wensen die elkaar niet uitsluiten.   Goede debatten kunnen het zelfde resultaat hebben. Wanneer je in het debat wordt uitgedaagd om zo precies en principieel mogelijk uit te leggen wat je precies verwacht van ‘meer levendige buurt’, kan het best zo zijn dat jou ambitie helemaal niet zo diametraal staat op de wens van anderen de verkeersdoorstroming groot te houden.

Cookie instellingen

Periklesinstituut maakt gebruik van cookies en vergelijkbare technieken voor functionele en analytische doeleinden. Meer informatie over deze verwerking van (persoons)gegevens kunt u vinden in de privacyverklaring.

Privacybeleid | Sluiten
Instellingen