Een stem die je niet wilt horen maar negeren, is symptoombestrijding en verandert niets

Geplaatst op donderdag 14 januari 2016

Het recht om te zeggen wat je denkt en te vinden wat je vindt is een essentiële eigenschap van onze samenleving. Maar ze heeft haar consequenties.

Soms is het heerlijk om je vingers in je oren te stoppen en heel hard het smurfenlied te zingen. Maar ooit gaan die vingers er weer uit — en ben je het smurfenlied zat.

 

Het weren van homohatende-DJ's is niet anders dan het harder zetten van de muziek, stelt schrijver Wouter van Dijke in het opiniestuk waar dit citaat uit komt.

 

Het echte 'nadeel' van de vrijheid van meningsuiting is dat ze ook voor anderen geldt. Als iedereen mag zeggen wat hij denkt, komt het vast en zeker ook wel eens voor dat iemand iets zegt waar je het níet mee eens bent.

 

Dat hoort er bij. Sterker, het betekent dat je iets hebt om over te praten! Een goed gesprek – of zelfs een debat – begint met een onderwerp om verschillende inzichten er over te delen. Plat gezegd: een meningsverschil.

 

Het vraagt wel het vermogen om te accepteren dat iemand ergens anders over kan denken, het vermogen om te luisteren naar zijn onderbouwing én de wil om daar drogredenvrij op in te gaan. Zo is die vrijheid van meningsuiting breder, maar pas dan wel toegankelijk voor ons allemaal.

 

Cookie instellingen

Periklesinstituut maakt gebruik van cookies en vergelijkbare technieken voor functionele en analytische doeleinden. Meer informatie over deze verwerking van (persoons)gegevens kunt u vinden in de privacyverklaring.

Privacybeleid | Sluiten
Instellingen